Fundraising for

the legal expenses

of anarchist comrades

G. Dimitrakis

and C. Sakkas

Καμπάνια για

την καταβολή

των δικαστικών

εξόδων των

αναρχικών συντρόφων

Γ.Δημητράκη, Κ.Σακκά.

Campagna per il

pagamento delle

spese giudiziarie dei

compagni anarchici

G. Dimitrakis, K. Sakkas

115% of €4000

€ 4581 reached in total

-1359 days left

Pledge your donation in support of this campaign by pressing the big red button above

You can also donate to this campaign with Ether.
Keep in mind, crypto donations are direct donations - not pledges - and not refundable.

You can donate with ether to the following address:

On the 12th of June 2019, anarchists Giannis Dimitrakis and Kostas Sakkas were arrested, after attempting to expropriate an ATM cash supply delivery in Thessaloniki. Anarchist Dimitra Syrianou was arrested a few hours later for the same case. The next day, the three comrades were interrogated, prosecuted and charged. Comrades G.Dimitrakis and C.Sakkas are accused of robbery and are remanded, while D. Syrianou is accused of simple complicity and is set free on restrictive terms. The arrests, after an organized operation – ambush of the anti-terrorist and EKAM squads, were presented as a huge success for the Greek police, since both comrades had been systematically targeted by the prosecuting authorities in the past. Our two comrades have walked the path of the struggle, steadily taking up action and resisting as part of the social movements, making the choice of direct confrontation with the state and paying the price of extreme repression for it. Incarcerations, bullet wounds, torture, prison riots, hunger strikes, flights from trial, arrest warrants and then arrests and imprisonment again.

In 2006, comrade Giannis Dimitrakis had undergone arrest after the expropriation of a bank in the center of Athens, and was heavily wounded by the police who fired bullets at him. The comrade was taken to the hospital, where, while in intensive care, the authorities tortured him and threatened his life, demanding information about his associates. Meanwhile, the news of the arrest became a main story in the media, which, following police orders, launched a campaign of misinformation targeting his comrades, his friends, and his political environment. Names and photos of “suspects” were published, while, at the same time, arrest warrants were issued and comrades were prosecuted. At the same moment, the authorities expanded the accusations, using the imaginative concept of “the robbers in black”, who supposedly carried out robberies in order to finance “terrorist organizations” through the “revolutionary fund”. The large and militant solidarity movement that grew then throughout Greece, organizing events, protests, gatherings and attacking state targets, managed to block the campaign of terror launched by the authorities, but also to deconstruct the accusations, through its constant and determined presence during the trials. Comrade Giannis Dimitrakis left a rich heritage of struggle during the six years he spent in prison for this affair, before his release in 2012. He kept a dignified and relentless stance against the penitentiary repression, leading the way for prisoners' struggles, that culminated with his major contribution to the first mass hunger strike, in with 20 prison institutions participated in 2008, as well as the great riot and the burning of the prison in Malandrinos in 2007, after he was beaten by penitentiary staff.

Comrade Costas Sakkas was arrested in 2010, following an operation by anti-terrorist units in a warehouse with weapons. He was accused of illegal possession of firearms and of “participating in an unknown terrorist organization”. During the 4 months of his pre-trial detention, additional accusations were made against him, identifying him as a member of the Conspiracy of Cells of Fire (CCF). In April 2012, just before the completion of his 18 months in detention (the legal maximum for a pre-trial detention) he was once again sentenced to an additional 12 months, accused once more of committing 160 arson and bombing attacks as a member of the CCF. But the repressive state's obsession with comrade Sakkas didn't end there. After 2 and a half years of irregular detention pending trial, and just before completing the second detention, the authorities decided to prolong his incarceration for six more months. Been turned into a hostage by the enforcement of an extreme exception policy against him, comrade Sakkas was lead to begin a hunger strike in demand of his release, on June 2013. After 38 days, having been admitted to hospital and having lost 16 kilos, and with the support of a massive and international solidarity movement, he managed to obtain his release. But, yet again, the authorities obsess-fully and vindictively created a suffocating dragnet against him, seeking to imprison him once more. A mere 5 months after his release in January 2014, comrade Sakkas was arrested for violating parole conditions, because ,according to the police ,“he did not sleep at home”. A week later he is arrested yet again, with the supposed accusation this time that his fingerprints had been found in the house of a member of the CCF. And while he was released on both accounts, since the charges were substantiated, the suffocating conditions that were created through his constant arrests and close surveillance, lead him to flee from trial on February 2014. He remained a fugitive until August 2016, when he was arrested after a police chase and shootings, along with anarchist comrade Marios Seisidis, also a fugitive, accused alongside Giannis Dimitrakis for the case of “the robbers in black”. After 2 more years in prison, comrade Costas Sakkas was finally released in August 2018.

On the 16th of September 2020, our three comrades will be put to trial in Thessaloniki for attempted robbery of an ATM cash supply delivery. Comrades from Greece and all around the world, we call upon you and upon every person in the anti-capitalist movement, upon all the people and the collectives who believe that imprisoned militants are part of the wide struggle against the barbarism of authority, to financially support our three comrades. After many years of wholehearted devotion to the struggle, after having experienced extreme state repressive violence, with bullets, persecutions and imprisonment, they need our solidarity once again, as they have already benefited from it but also shown it themselves in the past, with their constant participation in solidarity movements for all those comrades that have been targeted by state repression.

The total sum needed to cover the legal expenses is 10.000 euros. Given the objective circumstances created by the covid-19 pandemic, public events and concerts that could otherwise cover said needs cannot take place. This is why we deploy all available means of economic support. This is why this firefund campaign was created.

Solidarity is our weapon

No one alone in the hands of the state

No one of us will be free, until the last prison is demolished

Στις 12 Ιουνίου 2019 συλλαμβάνονται οι αναρχικοί Γιάννης Δημητράκης και Κώστας Σακκάς, μετά από απόπειρα απαλλοτρίωσης χρηματαποστολής εφοδιασμού ΑΤΜ στην Θεσσαλονίκη. Για την ίδια υπόθεση συλλαμβάνεται λίγη ώρα αργότερα και η αναρχική Δήμητρα Συριανού. Στις 13/6 οι σύντροφοι και η συντρόφισσα οδηγούνται στον ανακριτή και τον εισαγγελέα όπου και τους αποδίδονται κατηγορίες. Οι σύντροφοι Γ. Δημητράκης και Κ. Σακκάς κατηγορούνται με το κακούργημα της ληστείας και κρίνονται προφυλακιστέοι, ενώ η Δ. Συριανού κατηγορείται για απλή συνέργεια και αφήνεται προσωρινά ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.

Οι συλλήψεις, μετά από την οργανωμένη επιχείρηση - ενέδρα της αντιτρομοκρατικής και της ΕΚΑΜ, παρουσιάστηκαν ως μια τεράστια επιτυχία της ελληνικής αστυνομίας, αφού και οι δύο σύντροφοι στο παρελθόν βρέθηκαν επανειλημμένα στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Η αγωνιστική πορεία των δύο συντρόφων μας, μια πορεία σταθερής κινηματικής δράσης και αντίστασης, είναι διανθισμένη από την επιλογή της άμεσης σύγκρουσης με το κράτος αλλά και από το τίμημα της ακραίας καταστολής που υπέστησαν γι' αυτήν. Φυλακίσεις, τραυματισμοί από σφαίρες, βασανιστήρια, εξεγέρσεις στις φυλακές, απεργίες πείνας, φυγοδικίες, εντάλματα, και πάλι συλλήψεις και φυλακίσεις.

Το 2006, ο σύντροφος Γιάννης Δημητράκης συλλαμβάνεται μετά από απαλλοτρίωση τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας, όντας βαριά τραυματισμένος από τις σφαίρες αστυνομικών. Ο σύντροφος οδηγείται στο νοσοκομείο, όπου, ενώ βρίσκεται διασωληνωμένος στην εντατική, οι αρχές τον βασανίζουν και τον απειλούν για την ζωή του απαιτώντας να δώσει πληροφορίες για τους συνεργάτες του. Ταυτόχρονα, η είδηση της σύλληψης γίνεται κεντρικό θέμα στα media, τα οποία και εξαπολύουν μια εκστρατεία παραπληροφόρησης και στοχοποίησης συντρόφων του φιλικού και πολιτικού του περιβάλλοντος, κατ' εντολή της αστυνομίας. Τα κανάλια εμφανίζουν ονόματα και φωτογραφίες ''υπόπτων'', ενώ ταυτόχρονα εκδίδονται εντάλματα σύλληψης και προσάγονται σύντροφοι και συντρόφισσες. Την ίδια στιγμή, οι διωκτικές αρχές αναβαθμίζουν το κατηγορητήριο με το ευφάνταστο κατασκεύασμα των ''ληστών με τα μαύρα'', οι οποίοι υποτίθεται διέπρατταν ληστείες για την χρηματοδότηση ''τρομοκρατικών οργανώσεων'' μέσω του ''επαναστατικού ταμείου''. Το πλατύ και μαχητικό κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε εκείνη την περίοδο σε όλη την Ελλάδα, με εκδηλώσεις, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και εχθροπραξίες σε κρατικούς στόχους, κατάφερε να ανακόψει την τρομο-εκστρατεία που προωθούσαν οι αρχές αλλά και να

αποδομήσει το κατηγορητήριο μέσω της στιβαρής του παρουσίας στις δίκες του συντρόφου. Ο σύντροφος Γιάννης Δημητράκης, στα 6 χρόνια παραμονής του στις φυλακές για εκείνη την υπόθεση (αποφυλακίστηκε το 2012), άφησε μια πλούσια κινηματική παρακαταθήκη αγώνα μέσω της αξιοπρεπούς και αδιάλλακτης στάσης του απέναντι στην σωφρονιστική καταστολή. Πρωτοστάτησε στου αγώνες των φυλακισμένων, με αποκορύφωμα την κομβική συμβολή του στην μαζική απεργία πείνας με την συμμετοχή 20 φυλακών το 2008, αλλά και στην μεγαλειώδη εξέγερση και το κάψιμο των φυλακών Μαλανδρίνου το 2007 μετά τον ξυλοδαρμό του ίδιου από σωφρονιστικούς.

Το 2010, ο σύντροφος Κώστας Σακκάς συλλαμβάνεται μετά από επιχείριση της αντιτρομοκρατικής σε αποθήκη με οπλισμό, με την κατηγορία της ''συμμετοχής σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση'' και της διακεκριμένης οπλοκατοχής. Στους 4 μήνες της προφυλάκισης του, στήνεται μια νέα δικογραφία η οποία τον συμπεριλαμβάνει ως κατηγορούμενο για συμμετοχή στην ΣΠΦ, ενώ τον Απρίλη του 2012 και λίγο πριν συμπληρώσει το 18μηνο (ανώτατο όριο προφυλάκισης) προφυλακίζεται εκ νέου για 12 μήνες με την κατηγορία της διάπραξης 160 εμπρηστικών και βομβιστικών επιθέσεων ως μέλος της ΣΠΦ. Όμως η κατασταλτική εμμονή στο πρόσωπο του συντρόφου δεν σταματάει εκεί. Μετά 2,5 χρόνια παράτυπης υποδικίας και λίγο πριν εκτίσει και την δεύτερη προφυλάκιση, οι διωκτικές αρχές αποφασίζουν την εξοντωτική παράταση της (δεύτερης) προφυλάκισης για ακόμα 6 μήνες. Η ομηρία του συντρόφου με όλα τα μέσα και το ειδικό καθεστώς εξαίρεσης στο πρόσωπο του συντρόφου, τον οδηγεί τον Ιούνιο του 2013 στην απόφαση έναρξης απεργίας πείνας με αίτημα την απελευθέρωση του. Μετά από 38 μέρες απεργίας πείνας, εισαγωγή στο νοσοκομείο και απώλεια 16 κιλών, και με την στήριξη ενός μαζικού κινήματος αλληλεγγύης από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ο σύντροφος καταφέρνει τελικά να απελευθερωθεί. Όμως και πάλι η εμμονή και η εκδικητικότητα των αρχών δημιουργεί έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από τον σύντροφο, επιδιώκοντας με κάθε τρόπο την επιστροφή του στην φυλακή. Μόλις 5 μήνες μετά την αποφυλάκιση του (Γενάρης του 2014) ο σύντροφος συλλαμβάνεται με την κατηγορία της παραβίασης των περιοριστικών όρων, επειδή σύμφωνα με τις αρχές ''δεν κοιμήθηκε στο σπίτι του'', ενώ μια εβδομάδα αργότερα συλλαμβάνεται και πάλι, αυτή τη φορά με την κατηγορία – πρόσχημα της ταυτοποίησης αποτυπωμάτων σε σπίτι μέλους της ΣΠΦ. Και ενώ και στις 2 περιπτώσεις αφήνεται ελεύθερος βάσει των ανυπόστατων κατηγοριών, το ασφυκτικό κλίμα που στήνουν οι αρχές γύρω του μέσω συλλήψεων και στενών παρακολουθήσεων, οδηγούν τον σύντροφο τον Φλεβάρη του 2014 στην επιλογή της φυγοδικίας. Ο σύντροφος παραμένει φυγόδικος μέχρι τον Αύγουστο του 2016, όπου και συλλαμβάνεται μετά από καταδίωξη και πυροβολισμούς από την αστυνομία μαζί με τον αναρχικό σύντροφο Μάριο Σεϊσίδη, επίσης φυγόδικο και συγκατηγορούμενο του Γιάννη Δημητράκη για την υπόθεση των ''ληστών με τα μαύρα''. Μετά από 2 ακόμα χρόνια στην φυλακή, ο σύντροφος Κώστας Σακκάς αποφυλακίστηκε τελικά τον Αύγουστο του 2018.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2020, στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης δικάζονται οι τρεις σύντροφοι μας για την υπόθεση της απόπειρας απαλλοτρίωσης της χρηματαποστολής εφοδιασμού ΑΤΜ .

Σύντροφοι και συντρόφισσες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καλούμε εσάς και όλο τον κόσμο του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος, όλους τους ανθρώπους και όλες τις συλλογικότητες που θεωρούν τους/τις φυλακισμένους/ες αγωνιστές και αγωνίστριες κομμάτι του συνολικού αγώνα που όλοι και όλες με κάθε τρόπο δίνουμε ενάντια στον βάρβαρο κόσμο της εξουσίας να στηρίξουν οικονομικά τους συντρόφους. Οι σύντροφοι δοσμένοι ολόψυχα στον αγώνα και βιώνοντας στο έπακρο την κρατική / κατασταλτική βία με σφαίρες, επαναλαμβανόμενες διώξεις και φυλακίσεις, χρειάζονται την αλληλεγγύης μας, όπως τόσες φορές στο παρελθόν την εισέπραξαν αλλά και την εξέφρασαν και οι ίδιοι, μέσω της αδιάλειπτης παρουσίας τους στα κινήματα αλληλεγγύης σε όσους συντρόφους/σσες βρέθηκαν στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής.

Το συνολικό ποσό που πρέπει να συγκεντρωθεί για την πλήρη κάλυψη των δικαστικών εξόδων είναι 10.000 ευρω. Δεδομένου των αντικειμενικών συνθηκών της κατάστασης λόγω covid 19 δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν δημόσιες δράσεις - συναυλίες που σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα χρήματα για την κάλυψη των αναγκών. Έτσι επιστρατεύουμε κάθε μέσο που υπάρχει για οικονομική ενίσχυση. Γι' αυτό και στήθηκε αυτή η καμπάνια μέσω του firefund.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.



Il 12 giugno 2019, gli anarchici Giannis Dimitrakis e Kostas Sakkas sono stati arrestati, dopo un tentativo di espropriare gli sportelli automatici a Salonicco. L'anarchica Dimitra Syrianou è stata arrestata poche ore dopo per lo stesso caso. Il 13/6, i compagni vengono portati dall'investigatore e dal pubblico ministero, dove vengono accusati. I compagni G. Dimitrakis e K. Sakkas sono accusati del crimine di rapina e sono in custodia cautelare, mentre D. Syrianou è accusata di semplice cospirazione ed è temporaneamente rilasciata a condizioni restrittive.

Gli arresti, dopo l'operazione organizzata – un'imboscata dell'antiterrorismo e dell'EKAM(DIGOS), sono stati presentati come un enorme successo della polizia greca, dal momento che entrambi i compagni in passato sono stati ripetutamente presi di mira dalle autorità giudiziarie. Il percorso d'azione dei nostri due compagni, un percorso di costante azione cinematica e resistenza, è impreziosito dalla scelta del conflitto diretto con lo stato, ma anche dal prezzo dell'estrema repressione che hanno subito per sua. Prigionia, ferite da proiettile, torture, rivolte nelle carceri, scioperi della fame, fuggitivi, warrant, re-arresti e detenzioni.

Nel 2006, il compagno Giannis Dimitrakis è stato arrestato dopo un'espropriazione bancaria nel centro di Atene, viene ferito gravemente dai proiettili della polizia. Il compagno viene portato in ospedale, dove, mentre è intubato nel reparto di terapia intensiva, le autorità lo torturano e lo minacciano per la sua vita, chiedendo che fornisca informazioni sui suoi complici. Allo stesso tempo, la notizia dell'arresto sta diventando un argomento centrale nei media, che sta lanciando una campagna per disinformare e colpire i compagni dell'ambiente amichevole e politico, secondo l' ordine di polizia. I canali mostrano i nomi e le foto dei "sospetti", mentre vengono emessi mandati di arresto e vengono introdotti compagni. Allo stesso tempo, le autorità giudiziarie stanno aggiornando l'accusa con la costruzione immaginaria di "ladri in nero" che presumibilmente hanno commesso rapine per finanziare "organizzazioni terroristiche" attraverso il fondo rivoluzionario.

L'ampio e combattivo movimento di solidarietà che si sviluppò in tutta la Grecia a quel tempo, con eventi, manifestazioni, manifestazioni ed azioni di ostilità contro obiettivi statali, riuscì a fermare la campagna terroristica che le autorità stavano promuovendo e a decostruire l'accusa attraverso la sua solida presenza nel procedimento dello compagno. Il compagno Giannis Dimitrakis, durante i suoi 6 anni di carcere per quel caso (è stato rilasciato dalla prigione nel 2012), ha lasciato un ricco retaggio cinematico di lotta attraverso il suo atteggiamento dignitoso e intransigente nei confronti della repressione della prigione. Ha guidato le lotte dei prigionieri, culminando nel suo contributo chiave allo sciopero della fame di massa che ha coinvolto 20 prigioni nel 2008, ma anche alla maestosa rivolta e al rogo delle prigioni di Malandrino nel 2007 dopo essere stato picchiato dalle guardie carcerarie. Nel 2010, il compagno Kostas Sakkas è stato arrestato dopo un'operazione antiterroristica in un deposito di armi, con l'accusa di "partecipazione a un'organizzazione terroristica sconosciuta" e distinto possesso di armi da fuoco. Nei 4 mesi della sua detenzione preventiva, viene presentato un nuovo caso che lo- include("come") imputato per la partecipazione all' SPF, mentre nell'aprile 2012 e poco prima di aver completato 18 mesi (massima detenzione preventiva) viene trattenuto in custodia cautelare per 12 mesi con l'accusa di 160 attacchi incendiari e bomba come membro dell' SPF.

Ma l'ossessione repressiva per il viso del(contro il) nostro compagno non si ferma qui. Dopo 2,5 anni di processo irregolare e poco prima della seconda detenzione preventiva, le autorità giudiziarie decidono di prorogare la (seconda) detenzione preventiva per altri 6 mesi. La presa di ostaggi del compagno con tutti i mezzi e lo speciale regime di esclusione di fronte a lui, lo porta nel giugno 2013 alla decisione di iniziare uno sciopero della fame chiedendo il suo rilascio. Dopo 38 giorni di sciopero della fame, ricovero in ospedale e perdita di peso di 16 kg e con il sostegno di un movimento di solidarietà di massa dalla Grecia e dall'estero, il compagno riesce finalmente a essere rilasciato. Ma ancora una volta, l'ossessione e la vendetta delle autorità creano un cerchio soffocante attorno al nostro compagno, cercando il suo ritorno alla prigione con ogni mezzo. Solo 5 mesi dopo il suo rilascio (gennaio 2014) il compagno viene arrestato con l'accusa di violazione delle condizioni restrittive, perchè secondo le autorità "non ha dormito a casa sua" mentre una settimana dopo viene arrestato di nuovo, questa volta con l'accusa - con il pretesto di identificare le impronte digitali a casa di un membro dell' SPF. E mentre in entrambi i casi viene rilasciato sulla base di accuse inesistenti, il clima soffocante fissato dalle autorità intorno a lui attraverso arresti e stretta sorveglianza, porta il nostro compagno nel febbraio 2014 alla scelta del processo fuggitivo. Il compagno rimane un fuggitivo fino all'agosto 2016, dove viene arrestato dopo essere stato inseguito e sparato dalla polizia insieme al compagno anarchico Marios Seisidis, anche lui fuggitivo e co-accusato di Giannis Dimitrakis per il caso dei "rapinatori al nero". Dopo altri 2 anni di carcere, il compagno Kostas Sakkas è stato finalmente rilasciato nell'agosto 2018.

Il 16 settembre 2020, i nostri tre compagni vengono processati nei tribunali di Salonicco nel caso del tentativo di esproprio della missione di approvvigionamento di denaro ATM. Compagni all'estero, invitiamo voi e tutto il mondo del più ampio movimento competitivo(antagonista), tutte le persone e tutti i collettivi che considerano i combattenti imprigionati, come parte della lotta generale che tutti e tutte in ogni modo diamo contro il barbaro mondo del potere a supporto finanziario dei compagni. I compagni, dati con tutto il cuore alla lotta e vivendo al massimo la violenza di stato / repressiva con proiettili, ripetute persecuzioni e incarcerazioni, hanno bisogno della nostra solidarietà, come hanno ricevuto ed espresso tante volte in passato, attraverso la loro ininterrotta presenza in solidarietà con quei compagni che sono stati presi di mira dalla repressione statale. L'importo totale da riscuotere per coprire integralmente le spese processuali è di 10.000 euro. Date le condizioni oggettive della situazione, a causa della covid 19, non possono aver luogo azioni pubbliche - concerti che altrimenti potrebbero fornire i soldi necessari per soddisfare le esigenze. Quindi usiamo tutti i mezzi disponibili per il supporto finanziario. Ecco come è stata creata questa campagna attraverso firefund.

La solidarietà è la nostra arma



115% of €4000

€ 4581 reached in total

-1359 days left